producties
producties > producties gerealiseerd
 
>> gerealiseerd
>> in productie
>> in ontwikkeling

De Takh – terug naar Mongolië

De film vertelt het verhaal van het przewalskipaard. Dit oerpaard zwierf eeuwenlang over de uitgestrekte steppen, van Europa tot diep in Azië. Aan het eind van de jaren 60 van de twintigste eeuw stierf het in het wild uit. De laatste plek waar het het nog leefde was de steppe van Mongolië. Ondanks dit verlies bleef het paard onlosmakelijk met dit land verbonden. In alle vormen van kunst, literatuur en muziek komt het voor. Het paard vervult een heldenrol en zijn schoonheid, kleur, kracht en uithoudings-vermogen worden bezongen en als voorbeeld gesteld. De takhi, zoals de Mongolen het paard noemen zijn het toonbeeld van deugdzaamheid, snelheid en moed waarmee het volk zich graag identificeerd.

Rond 1880 ‘ontdekte’ de Russische kolonel Nikolay Przewalski het paard en maakte zijn bestaan kenbaar aan de Westerse wereld. Hij werd beloond met zijn vernoeming. De ontdekking van een ‘nieuw’ wild dier veroorzaakte opwinding onder Westerse wetenschappers en verzamelaars en handelaren zagen brood in het vangen en overbrengen van exemplaren naar Europa. Zo werden aan het begin van de 20e eeuw tientallen veulens onder erbarmelijke omstandigheden naar het Westen vervoerd. De dreiging voor de in het wild levende populaties nam gestaag toe. De dieren in gevangenschap verging het al niet veel beter. Rond 1975 moest geconstateerd worden dat inteelt ernstige ziektes en onvruchtbaarheid veroorzaakte. Het lot van het in het wild uitgestorven paard hing ook nu weer aan een zijden draad. Het Nederlandse echtpaar, Jan en Inge Bouman ontfermde zich over het dier. Zij zochten stambomen uit en stelden fokgroepen samen zodat er weer gezonde, niet verwante hengsten en merries geboren konden worden. Na dit succes gloorde de droom van de vrijheid van de Mongoolse steppen en in 1992 landde het eerste vrachtvliegtuid met de eerste vrije groep przewalskipaarden. De Mongolen begroetten hun takhi vol ontroering.

Dr. J. Tserendeleg, directeur van de Mongoolse Associatie voor Natuur en Milieu heeft zich niet alleen ten volle ingezet om de paarden van het echtpaar Bouman op gepaste wijze te ontvangen en onder te brengen maar sloot tevens een innige, levenslange vriendschap met hen. Als zoon van een boedistische lama kende hij als geen ander respect voor de natuur en zag hij in hoe belangrijk de terugkeer was van de takhi, niet alleen voor de dieren, maar ook voor het Mongoolse volk en de natuur. Hij greep de kans om de takhi een belangrijke rol te laten vervullen in het hervinden van de Mongoolse identiteit na de fluwelen revolutie aan het begin van de jaren 90. Met een gezonde blik op de toekomst en ontwikkeling van zijn land bewees hij samen met Jan en Inge Bouman een belangrijke dienst voor dit prachtige barre land maar ook voor een ieder met liefde voor de natuurlijke wereld. Hij stierf in 2001, 15 jaar na Jan Bouman maar er leven nu meer dan 100 takhi in vrijheid in hun thuisland, op de Mongoolse steppen.

Regie: Micaela van Rijckevorsel
Camera: Daniël Gallenkamp, Matthew Aeberhard
Geluid: Charles Kersten
Montage: Erik Disselhoff
Muziek en gedichten: Munkhbat en Munkhnasan (Black Horse)
Produktie: Visser & Van Rijckevorsel Filmprodukties
uitzending in Nederland, Duitsland en vertoning op diverse filmfestivals (ook Engelse versie)

             
         
Ga naar de beginpagina  Ga naar boven